VITEZ

Vitez je smješten u geografskom središtu Bosne i Hercegovine, na rijeci Lašvi, sa prosječnom nadmorskom visinom u centru grada od 410 metara. Planinsko okruženje Lašvanske doline, pa time i grada Viteza čine padine planina Vlašić, Komar i Vranice. Grad se istinski počeo formirati tokom austrougarske okupacije BiH, a svoj puni razvoj u urbano središte istoimene općine započinje pedesetih i šezdesetih godina 20. stoljeća. Prahistorijske ljudske zajednice na prostoru Lašvanske doline živjele su još u neolitu, između 4000. i 3000. godine prije nove ere, te su na prostorima današnjeg Viteza od neolita do bronzanog doba živjele ljudske zajednice koje su pripadale "butmirskoj kulturi". Najviše tragova ostavili su stari Iliri koji su ratovali s Keltima i asimilirali se s njima, te su kasnije ove prostore naselili Rimljani, a kroz Lašvansku dolinu su nakon toga, tokom historijske seobe naroda između 4. i 7. stoljeća, dolazili i prolazili: Goti, Huni, Avari, Slaveni. Uslijedio je period srednjeg vijeka, kada su aktivno djelovali prvi franjevački samostani osnovani neposredno po dolasku franjevaca u Bosnu, te osmanski i austrougarski period Viteza. Tokom socijalističke Jugoslavije Vitez doživljava ubrzani razvoj kroz preduzeća iz oblasti šumarstva, drvne industrije i građevinarstva, a kasnije i hemijske industrije. Danas Vitez još nije dostigao svoj razvoj zaustavljen agresijom na BiH 1992.-1995., ali stremi ka njemu kroz uspješno poslovanje nekoliko preduzeća u kojima zaposlenje nalaze mladi Vitežani.