BIJELJINA

Bijeljina je bogat, ekonomski, kulturni, urbani i sportski grad u ravnoj, plodnoj Semberiji. Površina općine zauzima 734 km² i na prostoru je sa umjereno-kontinentalnom klimom, nešto blažom od drugih krajeva BiH koji imaju istu klimatsku odrednicu. Prosječna nadmorska visina u centru grada je 106 metara. Zbog prirodnih pogodnosti za život, na prostoru Semberije, ljudske zajednice su prema arheološkim istraživanjima, živjele još u prahistorijskom vremenu, u vrijeme neolita, a kasnije, u bakarnom, bronzanom i željeznom dobu, život se odvijao intenzivnije. Bijeljina je u kasno-antičkim i rimskim vremenima bila u okviru rimske provincije Panonija. Semberiju su nakon pada Zapadnog Rimskog carstva 476. godine tokom velike seobe naroda, prošli Goti, Huni, Avari i naselili stari Slaveni. Današnja Bijeljina se prvi puta spominje u srednjem vijeku, 1446. godine, dok se Semberija nije spominjala prije 16. stoljeća, od kada su u tom kraju, prema istraživanjima Porti carigradskoj služili vojnici, janjičari "zemberdžije". Najveći, ukupni razvoj Bijeljina je doživjela u periodu 1945.-1992. i postala regionalni centar semberskog i prisemberskog kraja; do 1992. bila je jedna od najrazvijenijih sredina u Bosni i Hercegovini. U poljoprivrednom sektoru bila je najrazvijenije područje, istinska žitnica Bosne i Hercegovine. U Bijeljini djeluju Muzej Semberije, osnovan još 1970. godine, aktivna je Banja Dvorovi, najstariji kulturno-historijski spomenik je islamska bogomolja - Sultan Sulejmanova ili Atik džamija, od pravoslavnih sakralnih objekata najpoznatiji je Pravoslavni manastir sa Crkvom Svete Trojice, Manastir Tavna. Susjedna Janja, koja i sama ima konture starog grada, zanimljiva je turistička destinacija.